ภาพรูปปั้นพระฤาษี ชีวกโกมารภัจจ์ ณ วัดพระแก้ว


1
บทสนทนาธรรมด้านล่างนี้
อาจารย์วัชระจะเป็นผู้พิจารณาในการเลือกตอบเฉพาะอีเมล์คำถามที่มีประโยชน์ต่อตนเองและคนอื่น
ทั้งนี้ต้องเป็นคำถามในธรรมเป็นสำคัญเท่านั้นครับ
ลูกชาย 3 ขวบเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายค่ะ‏
From:     Golf Success
Sent:     Thursday, October 29, 2009 7:13:36 PM


สวัสดีครับ คุณ Golf

อาจารย์ขอเป็นกำลังใจให้กับคุณแม่และน้องให้ผ่านพ้นได้ด้วยสติและปัญญาโดย ง่ายโดยเร็วพลัน
นะครับ ในเรื่องนี้จะยากในการทำใจยอมรับความจริงในชีวิตได้ โดยเฉพาะยิ่งเป็นบุคคลอันเป็นที่รัก
ของเรา ณ ตรงนี้ อาจารย์ไม่สามารถแนะนำในการฝืนกฏของความจริงของโลกไปได้ แต่จะแนะนำ
พุทธวิธีก็คือ การแนะนำการอธิษฐานและการใช้บุญเพื่อเป็นเสบียงติดตัวบุตรของเราไปในกาลข้าง
หน้าครับ แนะนำให้ถวายผ้าไตรเป็นพุทธบูชา ธัมมะบูชา สังฆะบูชา และอุทิศบุญครับ จากนั้นซื้อสัตว์
ที่เขาจะฆ่าปล่อยนะครับ เพื่อบรรเทาการซ้ำเติมจากแรงกรรมในอดีตครับ โดยมีรายละเอียดดังนี้ครับ

ขอบุญที่ได้กระทำการร่วมปล่อยชีวิตสัตว์เหล่านี้ ขอให้เจ้ากรรมนายเวร และท่านพญายามราชได้
โปรดโมทนาบุญ และขอผลบุญนี้จงเป็นปัจจัย ส่งผลให้บุตรของข้าพเจ้า ชื่อนามสกุลนี้ ได้มีสุขภาพ
ร่างกายแข็งแรง ปลอดภัยจาก โรคระบาด โรคร้าย โรคชะรา ที่จะทำให้เกิดทุกขเวทนาแก่ร่างกาย
และจิตใจ และขอบุญนี้จะจัดสรรให้อายุขัยของข้าพเจ้าเหมาะสมโดยให้สามารถมีชีวิตดำรงอยู่ด้วย
สุขภาพกายใจแข็งแรง ไม่ต้องเป็นภาระแก่บุคคลอื่น หากแม้เมื่อถึงคราวอายุขัยที่จะต้องดับสิ้นไป
ก็ขอให้บุญนี้ประคับประครองกายใจนี้ ให้สามารถละสังขารดับชีวิต ในภพชาตินี้ด้วยอาการสงบ
ไม่ทุกข์ร้อน ไม่เป็นกังวล และไม่ต้องทนทุกข์ด้วยการเจ็บป่วยเรื้อรัง ขอบุญทั้งหมดจงรวมตัว
ส่งให้ข้าพเจ้าละอัตภาพร่างกายในบั้นปลาย อย่างมีความสุข สงบ เข้าถึงสุคติภูมิเป็นที่ไป
ลงท้ายด้วย สัจจะ สัจจัง อธิษฐานมิ ขอให้คำอธิษฐานของข้าพเจ้าเป็นจริงทุกประการ สาธุ

นิพพานะปัจจะโยโหตุ
ขอให้ถึงซึ่งพระนิพพาน

ขอเป็นกำลังใจให้ครับ

อ.วัชระ

โปรดเมตตาลูกที่ทุกข์อยู่ทุกขณะจิตโดยด่วนด้วยเทอญ‏
From:     pasit r
Sent:     Thursday, October 29, 2009 10:13:28 PM

ข้าพเจ้าสุรนุช เป็นบุตรคุณแม่............ซึ่งเป็นโรคอัมพฤกษ์ฉับพลัน พูดไม่ได้ แขนขวา ขาขวา
ใช้การไม่ได้ เดินไม่ได้ตั้งแต่เดือนมีนาคม-ตุลาคม 8เดือนเต็ม เมื่อวันที่ 27 กันยา52
ได้สร้างพระประธานชื่อพระสิกขีมหาจักรพรรดิ 2 องค์ถวาย (เจ้าอาวาสที่วัดแนะให้สร้าง)
เหตุใดอาการจึงไม่ดีขึ้น ข้าพเจ้าเสียใจสิ้นหวังที่ไม่สามารถช่วยคุณแม่ได้ เหมือนไม่อยากมีชีวิตอยู่
ในแต่ละวัน จนข้าพเจ้าได้รู้จักอาจารย์ ศรัทธาอาจารย์ที่มีความรู้สึกเดียวกับข้าพเจ้าที่ต้องการ
ช่วยคุณแม่ของตน เหมือนอย่างที่อาจารย์อยากช่วยคุณพ่อ แต่กลับสิ้นหวังเมื่อรู้ว่าอาจารย์งดตรวจ
ดวงชะตา เศร้ามากค่ะ ทุกข์ทรมานทุกวินาที ไม่มีหนทางใดจะช่วยคุณแม่ได้ ในแต่ละวันต้องทำ
อาหารให้คุณแม่ทาน3 มื้อ ไปไหนก็ไม่ได้ จะทำอย่างไรดีค่ะ ช่วยชี้ทางแก้ไขให้คุณแม่ด้วยค่ะ

ข้าพเจ้าขอยกผลบุญในอดีตชาติ ปัจจุบันชาติของข้าพเจ้าแด่อาจารย์วัชระที่ข้าพเจ้ารู้สึกศรัทธา
(อย่างบอก ไม่ถูก) และท่านวิทยาธรโสภัทรแห่งป่าหิมพานต์ 
ข้าพเจ้าขอตั้งจิตอธิษฐานให้ท่านทั้งสองได้โปรดเมตตาช่วยคุณแม่ของข้าพเจ้าให้พ้นจากเคราะห์
กรรมในครั้งนี้ให้จงได้ สามารถกลับมาพูดได้ แขนขวาใช้การได้ เดินได้ หายขาดจากทุกโรคที่เป็น
อยู่ในขณะนี้เพื่อที่จะได้มีโอกาสทำบุญสร้างกุศลในพระพุทธศาสนาสืบต่อไป

ขอให้อาจารย์เมตตาแก้กรรมโดยด่วนนะคะ เพื่อจะได้ทันเวลาของโรคอัมพฤกษ์

กราบขอบพระคุณอาจารย์วัชระล่วงหน้าค่ะ
จากลูกที่เป็นทุกข์อยู่ทุกขณะจิต

สวัสดีครุบ คุณสุรนุช

อาจารย์ขออนุโมทนาบุญที่คุณได้กระทำมาดีแล้วและในกุศจิตในความรักและกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ
ครับ

ในเรื่องนี้ อาจารย์เข้าใจและเห็นใจต่อสถานการณ์ที่คุณและคุณแม่กำลังเผชิญอยู่ครับ แต่ในเรื่อง
ของ บุญและผลของกรรมที่ตัดรอนร่างกายและชีวิตนั้น จะแยกส่วนกันนะครับ เพราะกรรมนั้นแก้ไม่ได้นะครับ ณ ตอนนี้คือเราประครองรักษาตามที่จะกระทำได้ เพื่อให้ทรงตัว
และไม่ทรุดนะครับ อาจารย์จะไม่ได้แนะนำในเรื่องของการฝืนกฏของความจริงนะครับ สำหรับวิธีที่ดี
ที่สุดนั้น ก็คือ อย่านำของไสยศาสตร์ใดๆ มาสัมผัสร่างกายผู้ป่วยนะครับ เพราะจะได้รับการรบกวน
จากวิญญาณได้ง่าย ควรหาพระพุทธรูป หรือพระพุทธอย่างเดียวครับ ในการอธิษฐานบุญก็แนะนำ
เหมือนกับการทำบุญในเรื่องการเจ็บป่วยทั่วไปครับ คือถวายผ้าไตรและซื้อสัตว์ที่เขาจะฆ่าไปปล่อย
ครับ และอธิษฐานโดยมีเนื้อหา ดังนี้ครับ

ขอบุญที่ได้กระทำการร่วมปล่อยชีวิตสัตว์เหล่านี้ ขอให้เจ้ากรรมนายเวร และท่านพญายามราชได
้โปรดโมทนาบุญ และขอผลบุญนี้จงเป็นปัจจัย ส่งผลให้มารดาของข้าพเจ้า ชื่อนามสกุลนี้ ได้มีสุขภาพ
ร่างกายแข็งแรง ปลอดภัยจาก โรคระบาด โรคร้าย โรคชะรา ที่จะทำให้เกิดทุกขเวทนาแก่ร่างกาย
และจิตใจ และขอบุญนี้จะจัดสรรให้อายุขัยของข้าพเจ้าเหมาะสม โดยให้สามารถมีชีวิตดำรงอยู่ด้วย
สุขภาพกายใจแข็งแรง ไม่ต้องเป็นภาระแก่บุคคลอื่น หากแม้เมื่อถึงคราวอายุขัยที่จะต้องดับสิ้นไป
ก็ขอให้บุญนี้ประคับประครองกายใจนี้ ให้สามารถละสังขารดับชีวิตในภพชาตินี้ ด้วยอาการสงบ
ไม่ทุกข์ร้อน ไม่เป็นกังวล และไม่ต้องทนทุกข์ด้วยการเจ็บป่วยเรื้อรัง ขอบุญทั้งหมดจงรวมตัวส่งให้
ข้าพเจ้าละอัตภาพร่างกายในบั้นปลาย อย่างมีความสุข สงบ เข้าถึงสุคติภูมิเป็นที่ไป

ลงท้ายด้วย สัจจะ สัจจัง อธิษฐานมิ ขอให้คำอธิษฐานของข้าพเจ้าเป็นจริงทุกประการ สาธุ
นิพพานะปัจจะโยโหตุ
ขอให้ถึงซึ่งพระนิพพาน

ขอเป็นกำลังใจให้ครับ

อ.วัชระ

ขอคำแนะนำ (จากเด็กฝึกทำสมาธิ)‏
From:     Jirasak T
Sent:     Thursday, October 29, 2009 10:15:01 PM

เรียน อาจารย์วัชระ
      จากการที่ผมได้ดูละครชีวิต 84000 นั้น ทำให้ผมได้รู้จักอาจารย์ และผมอยากถามอาจารย์ว่า
ถ้าเราปฏิบัติธรรมเป็นประจำอะ เราจะรู้หรือจะเห็นเรื่องลี้ลับที่อยู่กับตัวเราได้หรือป่าวครับ
เพราะมีคนเคยบอกผมว่า หากผมมั่นสวดมนต์ + นั่งสมาธิทุกวัน ผมจะรู้อะไรหลาย ๆ เรื่องมากกว่า
คนทั่ว ๆ ไป (เค้าบอกว่า อาจถึงขั้นเปิดตำหนักได้) และผมก็จะทราบด้วยว่า สิ่งที่คอยปกป้องคุ้มครอง
ผมอยู่คือเทพ หรือว่าอะไร ยังไง (เพราะตอนเด็ก ๆ ผมเคยเห็นชาย-หญิง คู่หนึ่งแต่งชุดอินเดีย
มายืนดูผมที่ปลายเท้า) เรื่องที่เค้าบอกผมนั้น ผมก็ไม่ทราบว่าจริงหรือไม่จริง แต่ปัจจุบัน ผมก็มั่น
สวดมนต์ + นั่งสมาธิก่อนนอนทุกคืน ติดที่ว่า ผมนั่งสมาธิไม่ได้นาน นั่งได้นิดเดียวเอง ความง่วงก็มา
ทำให้ผมต้องยอมแพ้มัน แต่ตอนสวดมนต์นั้น ผมภาวนาให้ผมรู้ ผมเห็น สิ่งรอบกายผม


- ผมอยากถามว่าถ้าผมสวดมนต์เป้นประจำ ผมจะสำเร็จในสิ่งที่ผมหวังไว้ในข้างต้นหรือป่าวครับ
ตอบ พระพุทธเจ้าทรงแนะนำเรื่องของ อิทธิบาท ๔ หากบุคคลใดมีทรงอิทธิบาท ๔ สม่ำเสมอแล้วย่อมทำความสำเร็จ แก่ตนเองได้ทั้งทางโลกและทางธรรมครับ ขึ้นอยู่กับความเพียรครับ

- และผมจะติดต่อกับสิ่งที่เค้ามาปกป้องคุ้มครองผมยังไงครับ
ตอบ สร้างเหตุให้ดีครับ ผลย่อมเกิดเองตามเหมาะสมแก่บุญบารมีที่สั่งสมมาของบุคคลครับ

- อาจารย์มีคำแนะนำอะไร ยังไงบ้างครับ

ตอบ จุดประสงค์ของการปฏิบัติก็คือ เพื่อละกิเลส ละความเห็นผิดของจิต เพื่อล่วงพ้นจากทุกข์ ทำให้ทุกข์เบาบางลง นะครับ ดังนั้น เราควรเน้นพื้นฐานในเรื่องของศีลให้มั่นครับ จะได้ไม่ออกนอก
ทางครับ

ขอให้ตั้งมั่นต่อความดีครับ

อ.วัชระ

ขอนัดตรวจดวง‏
From:     sasinapa k
Sent:     Thursday, October 29, 2009 11:36:01 PM

สวัสดีค่ะ อาจารย์วัชระ

ได้เข้าไปที่เว็บอ่านความเป็นมา อยากจะมีโอกาสได้สนทนาธรรมกับอาจารย์บ้าง ไม่ทราบจะต้อง
สนทนาผ่านส่งเมลล์อย่างเดียวหรือคะ? และถ้าอยากตรวจดวง เห็นอาจารย์ลงว่า งดจนถึงสิ้นปี 52
และดิฉันจะต้องจองคิวในช่วงเวลาไหน ได้บ้างคะ ต้องเลยปีใหม่ไปก่อนใช่มั้ยคะ? อยากรบกวนถาม
อาจารย์เรื่องการนั่งกรรมฐาน เคยได้ฝึกปฏิบัติที่วัดอัมพวัน พอจะทราบว่าทำอย่างไรบ้าง แต่ปัญหา
คือ ดิฉันไม่สะดวกในเรื่องสถานที่เท่าไหร่ แต่อีกประมาณเดือนสองเดือนก็จะ เคลียร์เรื่องสถานที่ได้
การนั่งสมาธิทำไมถึงทำยากมาก เพราะพอเริ่มนั่ง มีความตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่คิดฟุ้งซ่านอะไร
ทั้งสิ้น พยายามนิ่ง ๆ แต่พอเริ่มเท่านั้นแหละ ไม่ทราบว่าเรื่องอะไรต่อมิอะไรมันหลั่งไหลเข้ามาแบบ
ไม่ได้นัดกัน ก็เลยทำให้เริ่มเบื่อ เบื่อตัวเองด้วยที่ไม่มีสมาธิ พอไปกำหนดลมหายใจก็ลืมอย่างอื่น
พอท่องพุทโธก็ลืมลมหายใจ และดิฉัน ไม่สามารถจะกำหนดลมหายใจยาว ๆ ได้ มันเหมือนจะขาดใจ
ได้นั่นลืมนี่ ได้นี่ลืมนั่น ทำให้ไม่มีสมาธิเอาเสียเลย อยากจะขอคำแนะนำจากอาจารย์ เพื่อจะได้ปฏิบัติ
ได้บ้าง เพราะมีความสำคัญต่ออาชีพดิฉันพอสมควร และตอนนี้ก็อายุมากแล้ว ทำให้หลง ๆ ลืม ๆ
ความจำสั้น ปีนี้ดิฉันอายุ 52 (ตามปีพศ.น่ะค่ะ) แล้วถ้าอายุมากกว่านี้มิแย่หรือคะ ไม่อยากให้เป็นภาระ
กับใคร ก็พยายามจะปฏิบัติ เพราะเขาว่ากันว่า ถ้าปฏิบัติได้มีสมาธิดีจิตนิ่งจะทำอะไรหรือเรียนอะไร
ก็จะมีความจำดี พูดมาก็มากแล้ว รบกวนอาจารย์ช่วยกรุณาตอบด้วยนะคะ

ดิฉันยังมีคำถามในการสนทนาธรรมอีกเยอะ อาจจะรบกวนเมลล์มาบ่อย ๆ ได้มั้ยคะ?
ต้องขอบคุณอาจารย์มาก ๆ นะคะ
 
จากใจ

กัญญา

สวัสดีครับ คุณกัญญา

ธรรมชาติของจิตของผู้ที่ยังไม่ได้รับการฝึก ย่อมฟุ้งซ่าน ส่อส่ายไปตามอารมณ์ต่างๆ และด้วยภาระ
หน้าที่ในแต่ละวันนะครับ จุดประสงค์ก็เพื่อการมีสติอยู่กับปัจจุบัน รู้เท่าทันอารมณ์ความคิดและจิตน้อม
ไป ในกุศลนะครับ ถ้านั่งไม่สงบ แนะนำให้ใช้การสวดมนต์ออกเสียง ในบทที่เราชอบใจครับ
เพื่อบูชาพระรัตนตรัยครับ ระหว่างสวดก็ถือว่าเป็นสมาธิ จดจ่ออยู่กับคำภาวนา และรักษาศีลครับ
เอาศีลเป็นเครื่องระลึกของสติ ให้ค่อยๆ ทำไปครับ ทำวันละน้อยๆ แต่ทำบ่อยๆ ทำเป็นอุปนิสัย
เป็นกิจวัตรประจำตัวของใจนี้ ก็จะส่งผลให้สุขภาพจิตดี สติในการจดจำ คิดอ่านมองอะไรชัดเจนขึ้นครับ

ขอให้เจริญในธรรมครับ

อ.วัชระ

ยินดีที่ได้ทราบเรื่องของอาจารย์วัชระค่ะ‏
From:     พิมพ์พร
Sent:     Friday, October 30, 2009 11:54:38 AM

สวัสดีค่ะอาจารย์วัชระ
ดิฉันชื่อ พิมพ์พร ค่ะ ดิฉันได้ดูละครชุอ 84000 มาหลายตอนแล้วและก็ได้ดูตอนอื่น ๆ ที่มีผู้ที่ทำสมาธิ
และมีความสามารถคล้ายกับอาจารย์ค่ะ แต่ก็ไม่ได้ติดใจอะไร ดิฉันไม่ได้ดูละครนี้มาระยะหนึ่งแล้ว มา
เริ่มดูอีกทีก็ก่อนหน้าตอนของอาจารย์ 1-2 ตอนค่ะ ดิฉันยินดีอย่างมากที่อาจารย์รับให้คำปรึกษาด้านนี้
เพื่อให้ผู้คนสมัยนี้ทำ ความดีกันให้มากยิ่งขึ้นค่ะ ดิฉันได้ดาวน์โหลดหนังสือในเว็บของอาจารย์มาอ่าน
อ่านแล้วถึงกับร้องไห้เลยค่ะ เพราะนึกย้อนถึงตัวเองที่เคยทำให้พ่อแม่เสียใจ เคยไม่พูดกับท่านทำให้
ท่านเศร้าหมอง ไม่มองหน้าท่าน ไม่สนใจท่าน ทั้ง ๆ ที่ตอนนั้นท่านมาอยู่เพื่อ ช่วยดูแลลูกให้ในเวลา
ที่ดิฉันทำงาน ดิฉันไม่ใช่คนดีอะไรนัก แต่ก็ไม่ได้ทำให้ท่านทุกข์ใจอยู่ตลอดเวลา ดิฉันส่งเสียเลี้ยงดู
ท่านเสมอที่สามารถทำได้ในแง่ของเงินทอง แต่ดิฉันจะพยายามโทรไปหาพูดคุยกับท่าน
ซึ่งส่วนใหญ่จะโทรหา แม่มากกว่าที่จะโทรหาพ่อดิฉันเคยต่อว่าพ่อแบบที่แรงที่สุดที่ดิฉันเคยทำในชีวิต
หนึ่งครั้ง ท่านโกรธและไม่พูดกับดิฉันไปพักนึง ดิฉันไม่ได้ขอโทษท่านค่ะ แต่ตอนหลังก็คุยกันเหมือน
เดิม ดิฉันรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนอารมณ์ร้ายมาก ยิ่งเวลาที่โมโหลูก ดิฉันจะด่าว่าแรง ๆ ทุบตีลูกด้วย
ความโกรธ แต่หลังจากนั้นก็มาคิดได้และตั้งใจว่าจะไม่ทำอีก แต่พอเกิดอารมณ์โกรธก็เป็นเหมือน
เดิมอีก ดิฉันสงสารลูกมากค่ะ ไม่รู้ว่าจะควบคุมอารมณ์ตัวเองได้อย่างไร ดิฉันเคยคิดว่าอยาก
ให้มีพี่เลี้ยง มาอยู่ด้วย แต่ก็หายากมากค่ะ ทุกวันนี้ดิฉันตั้งใจสวดมนต์และทำสมาธิ หลังจากที่ได้ละเว้น
มาช่วงหนึ่ง ดิฉันเป็นทุกข์อยู่บ่อยครั้ง ร้อนใจ เศร้าใจ คิดว่าคงเป็นกรรมที่ได้ทำไว้กับพ่อแม่ ดิฉันเคย
พูดขอโทษแม่ แต่แม่ก็ไม่ได้พูดยกโทษให้ ท่านคิดว่าดิฉันพูดเล่น ๆ เพราะดิฉันเป็นคนชอบพูดเล่น
พูดตลกเวลาที่คุยกับใครก็ตาม อีกอย่างดิฉันรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่พูดอะไรไม่ค่อยคิด ปากไว ถ้าโมโห
ก็พูดหยาบ ดิฉันควรทำอย่างไรดีคะอาจารย์ ดิฉันสงสารคน ที่อยู่รอบตัว โดยเฉพาะลูกชายค่ะ
อาจารย์ช่วยให้คำแนะนำแก่ดิฉันหน่อยได้หรือเปล่าคะ และดิฉันขอคำแนะนำจาก
อาจารย์ด้วยค่ะว่าทำอย่างไรลูกถึงจะเป็นเด็กที่เลี้ยง ง่าย ไม่เกเร ไม่ดื้อ

สุดท้ายนี้ขอให้อาจารย์และครอบครัวมีความสุข ทั้งทางกายและทางใจนะคะ

ด้วยความนับถือ
พิมพ์พร



สวัสดีครับ คุณพิมพ์พร

เรื่องบุตรนั้น เป็นเรื่องที่เราต้องใส่ใจเป็นอย่างมากนะครับ ในทุกครอบครัวเลยก็ว่าได้ เราต้องคิดว่า
เราต้องทำเพื่อลูกของเรานะครับ เพราะสิ่งเหล่านี้จะติดตัวเขาไปจนตลอดชีวิตของเขา พฤติกรรม
อุปนิสัย ต่างๆ จะเป็นกระจกสะท้อนมายังตัวเรา เราปฏิบัติต่อเขาอย่างไร เขาก็จะจดจำ และท้ายที่สุด
ก็จะมีปฏิกิริยาตอบกลับกับเรา จนเราลืมไปว่า นั่นเป็นผลจากที่เราทำให้เด็กได้เห็นได้สัมผัสนะ ครับ
ดังนั้น เราอยากให้ลูกเป็นอย่างไร เราก็ต้องเริ่มจากตัวเราก่อน และอย่ายัดเยียดสิ่งที่เราต้องการให้เขา
เพราะบางครั้งเราอาจจะลืมไปว่า ความเป็นเด็กเขามีขีดจำกัดของเขา เราเป็นผู้ใหญ่ เราอาจจะลืมไป
ว่า เขารับได้แค่ไหนในแต่ละเรื่องนะครับ พยายามสอนเขา พูดคุยกับเขา บอกรัก แสดงความรักต่อกัน
ด้วยเหตุผล หมั่นหาเวลาพาเขาไปทานในสิ่งที่ชอบ สถานที่ที่เขาชอบ ในวันหยุด และคุยกับเขาใน
เวลานั้นๆ ว่าหนูไม่ชอบอะไร หนูชอบอะไร เราจะได้เข้าใจเขานะครับ สุดท้ายนะครับ หากสัญญาอะไร
เราต้องจำ และต้องทำให้ได้ครับไม่เช่นนั้น ครั้งต่อไป เขาจะไม่เชื่ออะไรอีกเลยครับ จะกลายเป็นเด็ก
ดื้อ เลี้ยงยากขึ้นไปอีกครับ การกระทำจึงสำคัญกว่าคำพูดครับ

ขอให้โชคดีครับ

อ.วัชระ

home page uniques